Przejdź do treści
Zauważ. Powiedz. Sprawdź. Napisz do nas

Seniorzy i juniorzy ziemi kłodzkiej

Trzy słowa na oszustwo, pogłoskę i alarm.

Wiadomość o zagrożeniu w szkole, która idzie z telefonu na telefon, i telefon od fałszywego policjanta działają tak samo: strachem i pośpiechem. Zapraszamy seniorów i młodzież z ziemi kłodzkiej na bezpłatne spotkania, żeby każdy w rodzinie wiedział, co wtedy zrobić. Spokojnie i konkretnie.

Na czym to polega

Zauważ. Powiedz. Sprawdź. Trzy słowa, które działają tak samo w domu, w szkole i w telefonie.

  1. Krok 1

    Zauważ.

    Zatrzymaj się, gdy ktoś straszy, pogania, wydaje polecenia albo prosi o tajemnicę. To znak, że warto zwolnić.

  2. Krok 2

    Powiedz.

    Opowiedz o tym komuś bliskiemu albo właściwej służbie. Szukanie pomocy to nie donoszenie.

  3. Krok 3

    Sprawdź.

    Zanim uwierzysz, zapłacisz albo prześlesz dalej, sprawdź w pewnym źródle, na przykład oddzwoń na numer, który znasz.

Dlaczego teraz

Szkoły mają procedury na wypadek zagrożenia, a służby prowadzą w nich spotkania. My zajmujemy się tym, czego szkoła nie obejmie: domem.

  • Pogłoska o zagrożeniu w szkole

    Ćwiczymy, jak nie przesyłać dalej niesprawdzonej wiadomości i gdzie sprawdzić, co jest prawdą: w komunikacie szkoły, gminy albo policji.

  • Niepokojący sygnał

    Bywa, że młody człowiek prędzej powie o nim babci niż wychowawcy. Podpowiadamy, jak powiedzieć dorosłemu o tym, co niepokoi, i jak taki sygnał przyjąć i przekazać dalej.

  • Alarm w szkole

    Rodzina ustala wcześniej, kto odbiera dziecko i skąd bierze informacje, i wie, że czeka się na komunikat szkoły. Zapisuje to w Rodzinnym Planie Bezpieczeństwa.

To część profilaktyki, która uzupełnia pracę szkoły i służb. Nie zastępujemy ich.

Sprawdź na przykładzie

Trzy sytuacje, które mogą się zdarzyć każdemu. Wybierz jedną i zobacz, jak działają trzy słowa.

Dzwoni ktoś, kto mówi, że jest policjantem i że Twoje pieniądze są zagrożone.

  1. Zauważ. Rozmówca straszy, pogania i prosi, żeby nikomu nie mówić.
  2. Powiedz. Rozłącz się i opowiedz o tym komuś bliskiemu.
  3. Sprawdź. Zadzwoń sam na policję, na numer, który znasz. Policja nigdy nie prosi o pieniądze przez telefon.

Na grupie klasowej krąży wiadomość, że jutro w szkole coś się stanie. Na końcu: „przekaż dalej”.

  1. Zauważ. Wiadomość budzi strach i każe przesłać się dalej, a nie wiadomo, kto ją napisał.
  2. Powiedz. Pokaż ją dorosłemu: rodzicowi, babci, dziadkowi albo wychowawcy.
  3. Sprawdź. Zajrzyj do komunikatu szkoły albo policji. Dopóki nie wiesz, czy to prawda, nie przesyłaj dalej.

Przychodzi SMS: „Dopłać do paczki, bo wróci do nadawcy” i link.

  1. Zauważ. Ktoś pogania i podsuwa link, w który masz kliknąć.
  2. Powiedz. Pokaż wiadomość komuś, komu ufasz. We dwoje łatwiej ocenić.
  3. Sprawdź. Nie klikaj w link. Otwórz samodzielnie stronę firmy, która wiezie paczkę, albo zadzwoń na jej infolinię.

O czym rozmawiamy

Te same trzy słowa działają u nastolatka i u jego babci, dlatego mówimy o nich i z młodzieżą, i z seniorami. W rodzinie łatwiej wtedy o rozmowę, gdy coś niepokoi.

  • Oszustwa i fałszywe wiadomości

    Jak rozpoznać telefon „na policjanta”, fałszywą wiadomość udającą bank i łańcuszek, który każe przekazać dalej.

  • Komu powiedzieć

    Do kogo zwrócić się z niepokojącym sygnałem i jak o nim opowiedzieć, żeby ktoś mógł pomóc.

  • Alarm

    Co oznacza alarm i ostrzeżenie w telefonie, skąd brać sprawdzone informacje i co wtedy robi rodzina.

Seniorzy nie są tu odbiorcami pomocy. Zyskują pewność, co zrobić, gdy dzwoni ktoś, kto podaje się za policjanta albo pracownika banku, i czynną rolę w bezpieczeństwie rodziny i sąsiedztwa.

Młodzież wie, komu powiedzieć, gdy coś niepokoi, i nie przesyła dalej tego, czego nie sprawdziła.

Co zostaje w domu

Po spotkaniach uczestnicy mają Rodzinny Plan Bezpieczeństwa, karty z najważniejszymi wskazówkami i ten sam nawyk: sprawdzić, zanim uwierzysz, i powiedzieć, zanim będzie za późno.

  • Rodzinny Plan Bezpieczeństwa

    Rodzina zapisuje w nim, kogo zawiadomić, gdzie się spotkać i skąd brać sprawdzone informacje. Ma też wersję kieszonkową.

  • Karta „Komu powiedzieć”

    Podpowiada, do kogo się zwrócić, gdy coś niepokoi. Jest też w wersji łatwej do czytania.

  • Karta „Sprawdź, zanim przekażesz”

    Jest dla rodzin i administratorów lokalnych grup w internecie. Pokazuje, jak zatrzymać pogłoskę, zanim pójdzie dalej.

Po zakończeniu projektu udostępnimy materiały bezpłatnie, na otwartej licencji Creative Commons, szkołom i placówkom, które zechcą z nich korzystać.

Dla kogo

Dla seniorów i młodzieży z ziemi kłodzkiej, a przez nich dla ich rodzin.

  • Udział jest bezpłatny.
  • Sale są bez barier, ćwiczenia odbywają się na siedząco, a materiały są w powiększonym druku.
  • Na zgłoszenie zapewniamy tłumacza polskiego języka migowego albo pętlę indukcyjną.
  • Młodzież bierze udział za zgodą rodziców. Na każdym spotkaniu jest pedagog lub psycholog.

Prowadzisz szkołę, klub seniora albo inną placówkę na ziemi kłodzkiej? Napisz do nas, a opowiemy, jak możemy działać razem.

Kontakt

Chcesz wziąć udział, zaprosić nas do swojej szkoły lub placówki albo zapytać o dostosowania? Napisz albo zadzwoń.

E-mail: kontakt@fundacjaedukacjiglobalnej.pl

Telefon: 721 370 309

Adres: Fundacja Edukacji Globalnej – Global Education Foundation, ul. Nyska 59, 50-505 Wrocław

Potrzebujesz tłumacza, pętli indukcyjnej albo innego dostosowania? Powiedz nam o tym przy zgłoszeniu.

Jeśli coś dzieje się teraz, zadzwoń pod numer alarmowy 112. Pomagamy i podpowiadamy, ale nie zastępujemy służb.